Μαγνήτες Ανύψωσης

Οι μόνιμοι μαγνήτες ανύψωσης δεν αποδίδουν πάντα την ονομαστική τους ικανότητα, καθώς η πραγματική δύναμη συγκράτησης μεταβάλλεται ανάλογα με τα χαρακτηριστικά του τεμαχίου εργασίας. Οι τεχνικοί πρέπει να κατανοήσουν αυτούς τους παράγοντες για να προσδιοριστεί με ακρίβεια μια ασφαλή ικανότητα ανύψωσης

Συγκεκριμένα η πραγματική ικανότητα ανύψωσης δίνεται από την σχέση:

Πραγματική Ικανότητα Ανύψωσης= T × F × M × Ονομαστική Ικανότητα Μαγνήτη

Όπου:

• T: Ποσοστό που βασίζεται στο πάχος του υλικού (T – Thickness)
• F: Ποσοστό που βασίζεται στην τραχύτητα / ποιότητα επιφάνειας (F – Face roughness)
• M: Ποσοστό που βασίζεται στην ποιότητα του υλικού / ποσοστό άνθρακα (M – Material quality)
• Ονομαστική Ικανότητα Μαγνήτη: Η μέγιστη ονομαστική ικανότητα ανύψωσης.

Τα παραπάνω ποσοστά δίνονται κατά προσέγγιση από τους παρακάτω πίνακες:

T – Thickness

Όσο λεπτότερο είναι το αντικείμενο, τόσο μικρότερη μαγνητική διείσδυση μπορεί να επιτευχθεί. Αυτό μειώνει σημαντικά την πραγματική δύναμη συγκράτησης.

F – Face roughness

Η τραχύτητα της επιφάνειας επαφής μειώνει τη μαγνητική ροή, οδηγώντας σε μειωμένη δύναμη συγκράτησης.

M – Material quality

Μεγαλύτερη περιεκτικότητα άνθρακα = χειρότερη μαγνητική αγωγιμότητα.

Βασικοί κανόνες:

• Μικρό πάχος = χαμηλή απόδοση
• Τραχιά επιφάνεια = μειωμένη επαφή
• Υλικό με υψηλό άνθρακα = μικρότερη μαγνητική διαπερατότητα
• Οι τρεις παράγοντες πολλαπλασιάζονται — ένα κακό χαρακτηριστικό μπορεί να ρίξει δραματικά την ικανότητα.

Οι μαγνήτες ανύψωσης κατασκευάζονται με υψηλούς συντελεστές ασφαλείας, συνήθως 3,0 έως 3,5 φορές της αναγραφόμενης ανυψωτικής ικανότητας. Αυτό σημαίνει ότι η πραγματική δύναμη του μαγνήτη είναι πολλαπλάσια της ονομαστικής τιμής. Παρ' όλα αυτά, η τιμή αυτή δεν πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στην επιλογή του μαγνήτη.

Επιπλέον, καθοριστικό ρόλο στην απόδοση του μαγνήτη παίζει και η γεωμετρία του προς ανύψωση τεμαχίου. Κάθε μοντέλο δίνει διαφορετική ονομαστική ικανότητα για επίπεδες και για κυλινδρικές επιφάνειες. Για στρογγυλά τεμάχια, η πραγματική ανυψωτική ικανότητα κυμαίνεται συνήθως στο 40–60% της ονομαστικής τιμής που επιτυγχάνεται σε επίπεδο τετράγωνο ή ορθογώνιο τεμάχιο. Αυτή η παράμετρος πρέπει πάντα να ελέγχεται.

Ο πίνακας της Earth-Chain δίνει τις διαφορές στην ισχύ λόγω γεωμετρίας για τα μοντέλα της